Shloka 30
Dehānta (Cyavana) and Upapatti: Kāśyapa’s Questions and the Siddha’s Account of Death, Pain, and Karmic Re-embodiment
स जीव: प्रच्युत: कायात् कर्मभि: स्वै: समावृत: । अभित: स्वै: शुभै: पुण्यै: पापैर्वाप्युपपद्यते,शरीरसे अलग होनेपर वह जीव अपने किये हुए शुभकार्य पुण्य अथवा अशुभ कार्य पापकर्मोद्वारा सब ओरसे घिरा रहता है
sa jīvaḥ pracyutaḥ kāyāt karmabhiḥ svaiḥ samāvṛtaḥ | abhitaḥ svaiḥ śubhaiḥ puṇyaiḥ pāpair vāpy upapadyate ||
Wenn das Lebewesen den Körper verlässt, bleibt es von seinen eigenen Taten umhüllt. Von allen Seiten begleiten es die Folgen seines Handelns—sei es heilsames Verdienst aus tugendhaftem Wandel oder sündige Frucht aus Unrecht—und so wird der Zustand bestimmt, den es danach erlangt.
सिद्ध उवाच
Educational Q&A
The verse teaches moral causality: when the self leaves the body, it does not leave its deeds behind. One’s own actions—virtuous (puṇya) or sinful (pāpa)—surround and shape the state one attains after death.
A Siddha is instructing about the post-mortem journey of the jīva, emphasizing that the departing being is accompanied and determined by the accumulated consequences of its own karma, whether good or bad.