Shloka 20
Marutta’s Sacrifice: Indra’s Threat, Saṃvarta’s Mantric Restraint, and Divine Reconciliation (अध्याय १०)
ततो देवै: सहितो देवराजो रथे युड्क््त्वा तान् हरीन् वाजिमुख्यान् । आयाद् यज्ञमथ राज्ञ: पिपासु- राविक्षितस्याप्रमेयस्थ सोमम्,तत्पश्चात् देवराज इन्द्र अपने रथमें उन सफेद रंगके अच्छे घोड़ोंको जोतकर देवताओंको साथ ले सोमपानकी इच्छासे अनुपम पराक्रमी राजा मरुत्तकी यज्ञशालामें आ पहुँचे
tato devaiḥ sahito devarājo rathe yuktvā tān harīn vājimukhyān | āyād yajñam atha rājñaḥ pipāsur āvikṣitasyāprameyastha somam ||
Darauf spannte Indra, der König der Götter, von den übrigen Gottheiten begleitet, jene erlesenen Rosse von weißlich-goldenem Schimmer an seinen Wagen. Vom Verlangen nach dem Soma-Trank erfüllt, kam er zum Opfer des unermesslich mächtigen Königs Marutta, des Sohnes Avikṣits—und betrat damit den Ort, an dem göttliches Vorrecht auf königliches Verdienst trifft und die Pflicht, ein würdiges Opfer zu ehren, sichtbar wird.
संवर्त उवाच
Educational Q&A
A worthy sacrifice grounded in royal merit can draw even the gods; ritual honor (Soma offering) is portrayed as a moral economy where divine beings acknowledge human excellence and properly conducted yajña.
Indra, with the other gods, harnesses his best horses to his chariot and comes to King Marutta’s sacrificial hall, eager to partake of the Soma offered in the yajña.