Shloka 17
कुन्ती–व्याससंवादः
Kuntī–Vyāsa Dialogue on Durvāsā’s Boon and Karṇa’s Birth
धृतराष्ट्रं समुद्दिश्य ददौ स पृथिवीपति: । सुवर्ण रजतं गाश्न शय्याश्व सुमहाधना:,तेजस्वी राजा युधिष्ठिरने धृतराष्ट्र, गान्धारी और कुन्तीके लिये पृथक्ू-पृथक् उनके नाम ले-लेकर सोना, चाँदी, गौ तथा बहुमूल्य शय्याएँ प्रदान कीं तथा परम उत्तम दान दिया
vaiśampāyana uvāca |
dhṛtarāṣṭraṃ samuddiśya dadau sa pṛthivīpatiḥ |
suvarṇa-rajataṃ gāś ca śayyāśvān sumahādhanān ||
Vaiśampāyana sprach: Indem er Dhṛtarāṣṭra beim Namen nannte, machte jener Herr der Erde—König Yudhiṣṭhira—Gaben: Gold und Silber, Kühe, kostbare Lagerstätten und Pferde, und gewährte vortreffliche Spenden, jeweils gesondert, zu Ehren Dhṛtarāṣṭras, Gāndhārīs und Kuntīs. Diese Tat unterstreicht des Königs dharmische Entschlossenheit: die Ältesten zu versorgen und Großmut zu üben, selbst nach den Verwüstungen des Krieges.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights dāna as a royal and ethical duty: a righteous king honors and supports elders and dependents through generous, respectful giving, even when past relationships were marked by conflict.
Yudhiṣṭhira, as king, formally dedicates and distributes valuable gifts—gold, silver, cows, beds, and horses—specifically in the names of Dhṛtarāṣṭra and (as the prose context notes) also for Gāndhārī and Kuntī, demonstrating care for the senior members of the Kuru household.