Shloka 1
Āśramāgamanam — The Pāṇḍavas Arrive at Dhṛtarāṣṭra’s Hermitage
द्वात्रिशोड्ध्याय: व्यासजीके प्रभावसे कुरुक्षेत्रके युद्धमें मारे गये कौरव- पाण्डववीरोंका गड़ाजीके जलसे प्रकट होना वैशम्पायन उवाच ततो निशायां प्राप्तायां कृतसायाद्विकक्रिया: । व्यासमभ्यगमन् सर्वे ये तत्रासन् समागता:,वैशम्पायनजी कहते हैं--जनमेजय! तदनन्तर जब रात होनेको आयी, तब जो लोग वहाँ आये थे, वे सब सायंकालोचित नित्य-नियम पूर्ण करके भगवान् व्यासके समीप गये
Vaiśampāyana uvāca: tato niśāyāṃ prāptāyāṃ kṛtasāyāhnikakriyāḥ | vyāsam abhyagaman sarve ye tatrāsan samāgatāḥ ||
Vaiśampāyana sprach: Als darauf die Nacht herannahte, gingen alle, die sich dort versammelt hatten—nachdem sie ihre gewohnten Abendobliegenheiten vollzogen hatten—gemeinsam zum Weisen Vyāsa. Die Szene hebt die Disziplin selbst in Trauer und Nachkriegszeit hervor: rituelle Pflicht und Ehrfurcht vor der Weisheit werden der Gemeinschaft zum Zufluchtsort, während sie Führung und Sinn sucht.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Even in times of collective sorrow and moral upheaval after war, one should not abandon dharma: maintaining daily disciplines and seeking counsel from realized sages steadies the mind and guides right action.
As evening turns to night, the assembled people complete their evening observances and then go together to meet Sage Vyāsa, indicating a transition from routine duties to seeking higher guidance for what follows.