Shloka 28
Bhāgīrathī-tīra-śauca, Kurukṣetra-gamana, and Śatayūpa-āśrama-dīkṣā (गङ्गातीरशौच–कुरुक्षेत्रगमन–शतयूपाश्रमदीक्षा)
विदुरस्य शरीरं तु तथैव स्तब्धलोचनम् | वृक्षाश्रितं तदा राजा ददर्श गतचेतनम्,राजाने देखा, विदुरजीका शरीर पूर्ववत् वृक्षके सहारे खड़ा है। उनकी आँखें अब भी उसी तरह निन्निमिष हैं, किंतु अब उनके शरीरमें चेतना नहीं रह गयी है
vidurasya śarīraṃ tu tathaiva stabdhalocanam | vṛkṣāśritaṃ tadā rājā dadarśa gatacetanam ||
Vaiśaṃpāyana sprach: Da sah der König Viduras Leib an einen Baum gelehnt — die Augen noch immer starr und unblinzelnd wie zuvor, doch das Lebensbewusstsein war gewichen. Die Szene hebt den strengen Abschluss der Entsagung hervor: ein Körper, in Regungslosigkeit bewahrt, während das Selbst nicht länger an ihn gebunden ist.
वैशम्पायन उवाच