Shloka 18
कुन्तीनिवर्तनप्रयत्नः तथा वननिवासप्रारम्भः
Attempt to Dissuade Kuntī; Commencement of Forest Residence
वैशम्पायन उवाच एवं स राजा कुरुवृद्धवर्य: समागततस्तैर्नरदेवपुत्रै: । पप्रच्छ सर्व कुशलं तदानीं गतेषु सर्वेष्वथ तापसेषु,वैशम्पायनने कहा--इस प्रकार संजयके मुखसे सबका परिचय पाकर जब सभी तपस्वी अपनी-अपनी कुटियामें चले गये, तब कुरुकुलके वृद्ध एवं श्रेष्ठ पुरुष राजा धृतराष्ट्र इस प्रकार उन नरदेवकुमारोंस मिलकर उस समय सबका कुशल-मंगल पूछने लगे
vaiśampāyana uvāca |
evaṁ sa rājā kuruvṛddhavaryaḥ samāgatastair naradevaputraiḥ |
papraccha sarva-kuśalaṁ tadānīṁ gateṣu sarveṣv atha tāpaseṣu ||
Vaiśampāyana sprach: So erkundigte sich der König Dhṛtarāṣṭra—der Älteste und Vornehmste unter den Greisen der Kurus—nachdem er jenen Fürsten, den Söhnen von Königen, begegnet war, zu jener Zeit nach dem Wohlergehen aller, als alle Asketen bereits in ihre jeweiligen Einsiedeleien zurückgekehrt waren.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Even in a forest-āśrama context marked by loss and withdrawal, dharma expresses itself through basic social ethics: an elder and ruler-figure begins by asking after the welfare (kuśala) of others, sustaining respect, order, and compassion.
After the ascetics leave for their huts, Dhṛtarāṣṭra meets the visiting princes and inquires about everyone’s well-being; the verse functions as a transition from the ascetics’ presence to the king’s direct conversation with the royal youths.