Shloka 11
इयं च जाम्बूनदशुद्धगौरी पार्थस्य भार्या भुजगेन्द्रकन्या । चित्राड़दा चैव नरेन्द्रकन्या यैषा सवर्णाद््रमधूकपुष्पै:,ये जो विशुद्ध जाम्बूनद नामक सुवर्णके समान गौर वर्णवाली सुन्दरी देवी बैठी हैं, ये नताराजकन्या उलूपी हैं तथा जिनकी अंगकान्ति नूतन मधूक-पुष्पोंके समान प्रतीत होती है, ये राजकुमारी चित्रांगदा हैं। ये दोनों भी अर्जुनकी ही पत्नियाँ हैं
iyaṁ ca jāmbūnadaśuddhagaurī pārthasya bhāryā bhujagendrakanyā | citrāṅgadā caiva narendrakanyā yaiṣā savarṇādrumadhūkapuṣpaiḥ ||
Sañjaya sprach: „Und auch diese Frau—hell und strahlend wie gereinigtes Jāmbūnada-Gold—ist Pārthas Gemahlin, die Tochter des Schlangenherrn (Ulūpī). Und jene andere ist Citrāṅgadā, eine Königstochter; ihr Teint gleicht den frischen Blüten des Madhūka-Baumes. Beide sind in der Tat Frauen Arjunas.“
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse underscores truthful identification and respectful remembrance of relationships: even amid grief and transition, one should acknowledge people by their rightful ties and origins, honoring lineage and marital bonds as part of social dharma.
Sañjaya is pointing out and describing two women connected to Arjuna—Ulūpī (the Nāga princess) and Citrāṅgadā (a royal princess)—using poetic similes (gold and madhūka blossoms) to identify them and affirm that both are Arjuna’s wives.