कुन्त्याः वनगमननिश्चयः — Kuntī’s Resolve to Depart for the Forest
इस प्रकार श्रीमह्या भारत आश्रमवासिकपर्वके अन्तर्गत आश्रमवासपर्वमें युधिष्ठिरकी वनको यात्राविषयक बाईसवाँ अध्याय प्रा हुआ ॥/ २२ ॥। ऑपन-- माल बछ। ्::अ त्रयोविशो<् ध्याय: सेनासहित पाण्डवोंकी यात्रा और उनका कुरुक्षेत्रमें पहुँचना वैशम्पायन उवाच आज्ञापयामास ततः सेनां भरतसत्तम: | अर्जुनप्रमुखैर्गुप्तां लोकपालोपमैनरै:,वैशम्पायनजी कहते हैं-जनमेजय! तदनन्तर भरतकुलभूषण राजा युधिष्ठिरने लोकपालोंके समान पराक्रमी अर्जुन आदि वीरोंद्वारा सुरक्षित अपनी सेनाको कूच करनेकी आज्ञा दी
vaiśampāyana uvāca | ājñāpayāmāsa tataḥ senāṃ bharatasattamaḥ | arjunapramukhair guptāṃ lokapālopamair naraiḥ ||
Vaiśampāyana sprach: Da befahl Yudhiṣṭhira, der Beste der Bharatas, dem Heer aufzubrechen—einem Heer, das von Helden unter Arjunas Führung geschützt wurde, Männern, deren Kraft der der weltbehütenden Gottheiten glich. Der Vers betont, dass selbst in Zeiten des Rückzugs und der Entsagung königliche Pflicht in geordneter Disziplin und mit verantwortungsvollem Schutz der Anvertrauten vollzogen wird.
वैशम्पायन उवाच
Dharma in governance includes orderly action and protection: even when moving toward a life of withdrawal, a king must act responsibly, ensuring the safety and discipline of those who accompany him.
After the preceding events, Yudhiṣṭhira commands the army to march. The force is guarded by Arjuna and other foremost warriors, described as being like the Lokapālas in strength and vigilance.