Shloka 243
धृतराष्ट्रस्य सत्कारः — Dhṛtarāṣṭra Honored in the Post-war Court
किंकरा: पर्युपातिष्ठन् सर्वा: सुबलजां तथा । पुरुषप्रवर! कुन्ती, द्रौपदी, यशस्विनी सुभद्रा, नागकन्या उलूपी, देवी चित्रांगदा, धृष्टकेतुकी बहिन तथा जरासंधकी पुत्री--ये तथा कुरुकुलकी दूसरी बहुत-सी स्त्रियाँ दासीकी भाँति सुबलपुत्री गान्धारीकी सेवामें लगी रहती थीं
Vaiśampāyana uvāca: kiṅkarāḥ paryupātiṣṭhan sarvāḥ subalajāṃ tathā | puruṣapravara! kuntī, draupadī, yaśasvinī subhadrā, nāgakanyā ulūpī, devī citrāṅgadā, dhṛṣṭaketukī bahin tathā jarāsandhakī putrī—ye tathā kurukulakī dvitīyā bahuśaḥ striyaḥ dāsīvat subalaputrīṃ gāndhārīṃ sevāyāṃ lagāḥ ||
Vaiśampāyana sprach: „All jene Frauen standen ringsum und dienten der Tochter Subalas wie Mägde. O Bester der Männer—Kuntī, Draupadī, die ruhmreiche Subhadrā, die Nāga-Prinzessin Ulūpī, die edle Citrāṅgadā, die Schwester Dhṛṣṭaketus und die Tochter Jarāsandhas—zusammen mit vielen anderen Frauen des Kuru-Geschlechts—blieben im Dienst an Gāndhārī, der Gemahlin des Sohnes Subalas.“ Die Stelle betont eine Ethik nach dem Krieg: Demut und geteilte Trauer; ehemalige Königinnen und hochgeborene Frauen nehmen den Dienst als Dharma, als Solidarität und als Ehrfurcht vor der alten Matriarchin an, die ungeheure Verluste erduldet hat.
वैशम्पायन उवाच