Shloka 33
Chatra–Upānah Dāna: Origin Narrative
Jamadagni–Reṇukā–Sūrya Saṃvāda
विश्वामित्र उवाच करोतु भृतको<वर्षा राज्ञश्नास्तु पुरोहित: । ऋषच्विगस्तु हायाज्यस्य यस्ते हरति पुष्करम्,विश्वामित्र बोले--जो आपका कमल चुरा ले गया हो, वह वैश्यका भृत्य होकर उसीके खेतमें वर्षा होनेमें बाधा उपस्थित करे। राजाका पुरोहित हो और यज्ञके अनधिकारीका यज्ञ करानेके लिये ऋत्विक् बने, अर्थात् इन पापोंके फलका भागी हो
viśvāmitra uvāca—karotu bhṛtako ’varṣā rājñaḥ syān nāstu purohitaḥ | ṛtvig astu hy ayājyasya yaste harati puṣkaram ||
Viśvāmitra sprach: „Möge der, der deinen Lotus stahl, ein gedungener Knecht werden und dennoch in den Feldern seines Herrn Dürre bewirken, das heißt den Regen hemmen. Möge er zum Priester des Königs werden und zugleich als ṛtvij, als Opferoffiziant, für einen dienen, der des Opfers unwürdig ist, und so an den Folgen dieser Sünden teilhaben.“
विश्वामित्र उवाच
Educational Q&A
The verse warns that wrongdoing (theft) and religious misconduct (serving as priest for an unqualified sacrificer) generate grave karmic consequences. It also highlights that ritual roles like purohita and ṛtvij carry ethical responsibility; misusing them makes one a participant in sin.
Viśvāmitra pronounces a punitive imprecation against the person who stole a lotus: despite becoming a servant, he will cause drought; despite attaining respected priestly positions, he will be tainted by officiating improper sacrifices, thereby sharing in their demerit.