Shloka 22
Chatra–Upānah Dāna: Origin Narrative
Jamadagni–Reṇukā–Sūrya Saṃvāda
प्ूरुर्वाच चिकित्सायां प्रचरतु भार्यया चैव पुष्यतु । श्वशुरात्तस्य वृत्ति: स्थाद् यस्ते हरति पुष्करम्,पूरु बोले--जों आपका कमल चुरा ले गया हो, वह चिकित्साका व्यवसाय (वैद्य या डॉक्टरका पेशा) करे। स्त्रीकी कमाई खाय और ससुरालके धनपर गुजारा करे
pūrur uvāca cikitsāyāṃ pracaratu bhāryayā caiva puṣyatu | śvaśurāt tasya vṛttiḥ syād yas te harati puṣkaram ||
Pūru sprach: „Wer deinen Lotos gestohlen hat, der verdiene seinen Lebensunterhalt mit der Ausübung der Heilkunde. Er werde von den Einkünften seiner Frau erhalten, und sein Auskommen hänge vom Haus seines Schwiegervaters ab.“
धुन्धुमार उवाच
Educational Q&A
Wrongdoing (here, theft) is met with a corrective social-ethical consequence: the offender is assigned a life of dependence and diminished status, emphasizing deterrence and moral reform rather than violent retribution.
Within Dhundhumāra’s discourse, a cited statement attributed to Pūru prescribes how the person who stole a lotus should live—by practicing medicine and subsisting on his wife’s earnings and his father-in-law’s support—framing the response as a socially humiliating penalty.