Shloka 22
अनुशासनपर्व अध्याय ९३ — तपस्, सदोपवास, विघसाशन, अतिथिप्रियता
Austerity, regulated fasting, residual-eating, and hospitality
तिलैरविरहितं श्राद्ध कृतं क्रोधवशेन च । यातुधाना: पिशाचाश्न विप्रलुम्पन्ति तद्धवि:,जो श्राद्ध तिलोंसे रहित होता है, अथवा जो क्रोधपूर्वक किया जाता है, उसके हविष्यको यातुधान (राक्षस) और पिशाच लुप्त कर देते हैं
tilair avirahitaṁ śrāddhaṁ kṛtaṁ krodhavaśena ca | yātudhānāḥ piśācāś ca vipralumpanti tad dhaviḥ ||
Bhīṣma sprach: Ein śrāddha, das ohne Sesamsamen (tilā) vollzogen wird oder unter der Herrschaft des Zorns, verfehlt seinen heiligen Zweck; die Opfergabe (havis) wird von unheilvollen Wesen—yātudhānas und piśācas—geraubt und entweiht. Die Lehre lautet: Ahnenriten sind mit den rechten Gaben und vor allem mit ruhigem, ehrfürchtigem Geist zu vollziehen, nicht in Feindseligkeit oder Aufgewühltheit.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Śrāddha should be performed with the prescribed elements (notably tila) and with inner composure. If done carelessly—especially in anger—the rite becomes vulnerable to obstruction and is considered fruitless, symbolically described as the offering being taken by yātudhānas and piśācas.
In the Anuśāsana Parva’s instruction on dharma, Bhīṣma teaches Yudhiṣṭhira the proper conduct of śrāddha. Here he warns that omissions (like lack of sesame) and a disturbed mental state (anger) undermine the rite, portrayed as malevolent beings spoiling the havis.