Shloka 35
Śrāddha-Kalpa: Pitṛ-Pūjā and Tithi-Phala (श्राद्धकल्पः पितृपूजा च तिथिफलम्)
पप्रच्छागमसम्पन्नानूषीन् देवांश्व॒ भार्गव: । पावन यत् परं नृणामुग्रे कर्मणि वर्तताम्,प्रचुर दक्षिणासे सम्पन्न उस श्रेष्ठ यज्ञका अनुष्ठान पूर्ण करके महामना भृगुवंशी परशुरामजीने मनमें दयाभाव लेकर शास्त्रज्ञ ऋषियों और देवताओंसे इस प्रकार पूछा --“महाभाग महात्माओ! उग्र कर्ममें लगे हुए मनुष्योंके लिये जो परम पावन वस्तु हो, वह मुझे बताइये।” उनके इस प्रकार पूछनेपर उन वेद-शास्त्रोंके ज्ञाता महर्षियोंने इस प्रकार कहा--
Bhīṣma uvāca — papracchāgama-sampannān ṛṣīn devāṁś ca bhārgavaḥ | pāvanaṁ yat paraṁ nṛṇām ugre karmaṇi vartatām ||
Der Bhārgava fragte die in den Āgama bewanderten ṛṣi und die Götter: „Was ist die höchste Läuterung für Menschen, die in grimmigem Tun stehen?“ So befragt, sprachen die großen Weisen, Kenner der Veden und der Śāstra, wie folgt.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse frames an ethical inquiry: even those involved in severe or violent duties should seek the highest means of purification, and such guidance is to be sought from scripturally grounded sages and the divine—implying that dharma includes accountability and inner cleansing, not merely outward action.
After completing a major sacrifice with abundant gifts, Parashurama (the Bhargava) compassionately asks learned sages and the gods what is most purifying for people engaged in fierce deeds; the sages then begin their response in the subsequent passage.