Shloka 283
Śrāddha-Kalpa: Pitṛ-Pūjā and Tithi-Phala (श्राद्धकल्पः पितृपूजा च तिथिफलम्)
सुवर्णदानेडकरवं मतिं च भरतर्षभ | 'जो सुवर्ण दान करते हैं, वे अपने पहले और पीछेकी दस-दस पीढ़ियोंका उद्धार कर देते हैं।। राजन! जब मेरे पितरोंने ऐसा कहा तो मेरी नींद खुल गयी। उस समय स्वप्नका स्मरण करके मुझे बड़ा विस्मय हुआ। प्रजानाथ! भरतश्रेष्ठ! तब मैंने सुवर्णदान करनेका निश्चित विचार कर लिया
suvarṇadāne ḍakaravaṃ matiṃ ca bharatarṣabha | ye suvarṇaṃ dadati te pūrvaṃ ca paraṃ ca daśa-daśa pīḍhīr uddharanti || rājan! yadā me pitaro ’bruvan tadā me nidrā vyapāyata | tadā svapnasmṛtyā mama mahān vismayaḥ samajāyata | prajānātha! bharataśreṣṭha! tataḥ suvarṇadānaṃ kartum eva niścayaṃ cakāra ||
«O Stier unter den Bharatas, mein Sinn wurde zum Geschenk des Goldes hingezogen. “Wer Gold spendet, erlöst zehn Generationen vor sich und zehn Generationen nach sich.” Als meine Ahnen so sprachen, brach mein Schlaf ab, und ich erwachte. Der Erinnerung an den Traum folgend, ergriff mich großes Staunen. O Herr des Volkes, Bester der Bharatas—da fasste ich den festen Entschluss, die Goldspende zu vollziehen.»
भीष्म उवाच