Shloka 17
Chapter 84: Brahmā’s Counsel on Tāraka, the Search for Agni, and the Genesis of Skanda
Kārttikeya
गावस्तेजो महद् दिव्यं गवां दान॑ प्रशस्यते । ये चैता: सम्प्रयच्छन्ति साधवो वीतमत्सरा:,गौएँ दिव्य एवं महान् तेज हैं। उनके दानकी प्रशंसा की जाती है। जो सत्पुरुष मात्सर्यका त्याग करके गौओंका दान करते हैं, वे पुण्यात्मा कहे गये हैं। वे सम्पूर्ण दानोंके दाता माने गये हैं। निष्पाप शुकदेव! उन्हें पुण्यमय गोलोककी प्राप्ति होती है
vyāsa uvāca | gāvas tejo mahad divyaṃ gavāṃ dānaṃ praśasyate | ye caitāḥ samprayacchanti sādhavo vītamatsarāḥ |
Vyāsa sprach: „Kühe besitzen eine große, göttliche Ausstrahlung; darum wird die Gabe von Kühen gepriesen. Jene guten Menschen, die frei von Neid und Missgunst diese Kühe verschenken, gelten als wahrhaft verdienstvoll. Solche Spender werden zu den Gebern aller Gaben gezählt, und sie gelangen in die heilige Welt der Kühe, Goloka.“
व्यास उवाच
Educational Q&A
The verse teaches that go-dāna (the gift of cows) is especially meritorious because cows are viewed as bearing divine tejas; the ethical condition emphasized is vīta-matsaratā—giving without envy, rivalry, or grudging—so that charity becomes pure and spiritually fruitful.
In Anuśāsana Parva’s instruction on dharma and gifts, Vyāsa states a doctrinal praise of cow-gifting: virtuous, non-envious donors who give cows are celebrated and are said to gain an exalted posthumous destination (Goloka, as understood in the traditional explanation).