गोप्रदानगुणाः तथा कपिलागोविधानम्
Merits of Cow-Gift and the Origin-Account of Kapilā Cows
रोग्णि रोग्णि महाभाग लोकाश्षास्या5क्षया:स्मृता: । संग्रामेष्वर्जयित्वा तु यो वै गा: सम्प्रयच्छति । आत्मविक्रयतुल्यास्ता: शाश्वता विद्धि कौशिक
Pitāmaha uvāca: rogṇi rogṇi mahābhāga lokāḥ śāśvatā akṣayāḥ smṛtāḥ | saṅgrāmeṣv arjayitvā tu yo vai gāḥ samprayacchati | ātmavikrayatulyās tāḥ śāśvatā viddhi Kauśika ||
Bhīṣma sprach: „O Hochbegnadeter, es ist überliefert, dass in jedem Haar einer Kuh ewige, unvergängliche Welten wohnen. Darum: Wer, nachdem er in der Schlacht Kühe errungen hat, sie als Gabe verschenkt, dem werden diese Kühe gleich Kühen, die durch den Verkauf des eigenen Selbst erlangt wurden, und sie spenden immerwährendes, unfehlbares Verdienst. Wisse dies, o Kauśika.“
पितामह उवाच
The verse extols go-dāna as a supremely meritorious act: cows are symbolically said to contain imperishable ‘worlds’ in every hair, so gifting cows—especially those acquired through the hardships of battle—yields inexhaustible, lasting spiritual reward.
Bhīṣma (the Grandsire) is instructing his listener (addressed as Kauśika) within Anuśāsana Parva’s teachings on gifts and dharma, emphasizing that donating cows won in warfare produces enduring merit comparable to the extreme personal sacrifice implied by ‘self-sale.’