Shloka 12
गवां लोकवर्णनं तथा गोप्रदानफलश्रुतिः
Description of the ‘World of Cows’ and the Stated Fruits of Cow-Gift
घासमुष्टिं परगवे दद्यात् संवत्सरं तु यः । अकृत्वा स्वयमाहारं व्रतं तत् सार्वकामिकम्,जो एक वर्षतक प्रतिदिन स्वयं भोजनके पहले दूसरेकी गायको एक मुट्ठी घास खिलाता है, उसका वह व्रत समस्त कामनाओंको पूर्ण करनेवाला होता है
ghāsamuṣṭiṁ paragave dadyāt saṁvatsaraṁ tu yaḥ | akṛtvā svayam āhāraṁ vrataṁ tat sārvakāmikam ||
Bhishma sprach: „Wer ein volles Jahr lang jeden Tag einer fremden Kuh eine Handvoll Gras gibt — und dies tut, bevor er selbst Nahrung zu sich nimmt — der hält ein Gelübde, von dem gesagt wird, es erfülle alle rechtmäßigen Wünsche.“
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Prioritize compassionate giving and self-discipline: before satisfying one’s own hunger, one should first serve and sustain a dependent being (here, a cow), even with a small daily gift. Consistency over time turns a modest act into a powerful ethical vow.
In Bhishma’s instruction on dharma, he recommends a specific year-long observance: each day, before eating, one should feed a handful of grass to someone else’s cow. He declares this vow to be sārvakāmika—capable of fulfilling all (proper) aims.