Shloka 10
Tilā-Dāna, Dīpa-Dāna, and Nitya-Jalapradāna
Yama–Brāhmaṇa Saṃvāda) | तिलदान-दीपदान-नित्यजलप्रदान (यम-ब्राह्मण संवाद
शोभने! पुनर्वसु नक्षत्रमें पूआ और अन्न-दान करके मनुष्य उत्तम कुलमें जन्म लेता है, तथा वहाँ यशस्वी, रूपवान् एवं प्रचुर अन्नसे सम्पन्न होता है ।। पुष्येण कनकं दत्त्वा कृतं वाकृतमेव च । अनालोकेषु लोकेषु सोमवत् स विराजते,पुष्य नक्षत्रमें सोनेका आभूषण अथवा केवल सोना ही दान करनेसे दाता प्रकाशशून्य लोकोंमें भी चन्द्रमाके समान प्रकाशित होता है
nārada uvāca | śobhane! punarvasu-nakṣatre pūvāṁ (pūāṁ) ca anna-dānaṁ ca kṛtvā manuṣya uttama-kule janma labhate, tatra ca yaśasvī rūpavān ca pracurānna-sampannaś ca bhavati || puṣyeṇa kanakaṁ dattvā kṛtaṁ vākṛtam eva ca | anālokeṣu lokeṣu somavat sa virājate ||
Nārada sprach: „O glückverheißende Frau! Wer unter der Konstellation Punarvasu süße Kuchen (pūpa) darbringt und Speise als Gabe spendet, wird in eine vortreffliche Familie geboren und ist in jenem Leben ruhmreich, schön und reich an Nahrung. Ebenso: Wer unter der Konstellation Puṣya Gold gibt — sei es als geschmücktes Kleinod oder als unbearbeitetes Metall —, der leuchtet wie der Mond selbst in lichtlosen Welten.“
नारद उवाच
Educational Q&A
The verse teaches that timely charity—especially food-giving and gold-giving performed with auspicious intention—produces tangible ethical fruits: favorable rebirth, social honor, beauty, prosperity, and a luminous posthumous state. It elevates dāna as a dharmic act whose merit follows the giver beyond this world.
Nārada is instructing a woman addressed as “Śobhane,” explaining the specific spiritual benefits of making particular gifts under the nakṣatras Punarvasu and Puṣya. The instruction is part of Anuśāsana Parva’s broader discourse on dharma, especially the power of dāna.