Shloka 6
Adhyāya 57: Tapas–Dāna Phala
On the Fruits of Austerity and Giving
चम्पकांस्तिलकान् भव्यान् पनसान् वज्जुलानपि । पुष्पितान् कर्णिकारांश्व तत्र तत्र ददर्श ह,अमराइयोंमें बौर लगे थे। जहाँ-तहाँ केतक, उद्दालक, अशोक, कुन्द, अतिमुक्तक, चम्पा, तिलक, कटहल, बेंत और कनेर आदिके सुन्दर वृक्ष खिले हुए थे। राजा और रानीने उन सबको देखा
campakāṁs tilakān bhavyān panasān vañjulān api | puṣpitān karṇikārāṁś ca tatra tatra dadarśa ha ||
Bhīṣma sprach: „Er sah hier und dort prächtige Bäume in Blüte—Campaka, Tilaka, den Jackfruchtbaum, Vañjula sowie den blühenden Karṇikāra. Das Bild betont die geordnete Schönheit eines wohlgepflegten Hains und deutet auf Wohlstand, Glücksverheißung und die stillen Früchte rechtschaffener Herrschaft und häuslicher Eintracht.“
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse uses flourishing, blossoming trees as a marker of auspicious order—an implicit ethical signal that well-being and beauty arise where life is properly tended, reflecting the fruits of dharmic conduct and stable governance.
Bhishma narrates a scene in which the observer notices various kinds of trees blooming throughout a grove, highlighting the richness and auspicious atmosphere of the place.