च्यवन-कुशिक-संवादः
Cyavana–Kuśika Dialogue on Hospitality, Service, and Lineage Questions
पुत्रकामो हि पुत्रार्थे यां वृणीते विशाम्पते । क्षेत्रजं तु प्रमाणं स्यान्न वै तत्रात्मज: सुत:,प्रजानाथ! पुत्रकी इच्छा रखनेवाला पुरुष पुत्रके लिये ही जिस गर्भवती कन्याको भायर्पसे ग्रहण करता है, उसका क्षेत्रज पुत्र उस विवाह करनेवाले पतिका ही माना जाता है। वहाँ गर्भ-स्थापन करनेवालेका अधिकार नहीं रह जाता है
putrakāmo hi putrārthe yāṁ vṛṇīte viśāmpate | kṣetrajāṁ tu pramāṇaṁ syān na vai tatrātmajaḥ sutaḥ prajānātha |
Bhīṣma sprach: „O Herr des Volkes, wenn ein Mann, der nach einem Sohn verlangt, eine bereits schwangere Frau gerade um der Nachkommenschaft willen zur Ehe nimmt, dann ist das aus diesem Schoß geborene Kind rechtlich als Sohn des Ehemannes (desjenigen, der sie heiratete) anzuerkennen. In diesem Fall hat der Erzeuger keinen Anspruch; der Sohn gilt nicht als der seine, sondern als Sohn des Ehemannes nach der Regel der kṣetraja-Abstammung.“
भीष्म उवाच
The verse states a dharma-legal principle: when a man marries a woman already pregnant specifically to obtain a child, the child is recognized as the husband’s son (kṣetraja), and the biological begetter has no paternal claim.
In Bhīṣma’s instruction on dharma in the Anuśāsana Parva, he explains rules of sonship and lineage classification, clarifying who is considered the rightful father in a kṣetraja-type situation.