Shloka 13
Adhyāya 39 — Yudhiṣṭhira’s inquiry on attachment (saṅga) and relational restraint
सोम उवाच ब्राह्म॒णास्तपसा सर्वे सिध्यन्ते वाग्वला: सदा । भुजवीर्याश्व राजानो वागस्त्राश्न द्विजातय:,चन्द्रमाने कहा--दानवराज! सम्पूर्ण ब्राह्मण तपस्यासे ही सिद्ध हुए हैं। इनका बल सदा इनकी वाणीमें ही होता है। राजाओंका बल उनकी भुजाएँ हैं और ब्राह्मणोंका बल उनकी वाणी
Soma uvāca—brāhmaṇās tapasā sarve sidhyante vāg-balāḥ sadā | bhuja-vīryāś ca rājāno vāg-astra-āś ca dvijātayaḥ ||
Soma sprach: „Alle brāhmaṇas gelangen durch Askese (tapas) zur Vollendung; ihre Kraft liegt stets in ihrer Rede. Könige hingegen besitzen Stärke in der Macht ihrer Arme; und für die dvijas, die ‚Zweimalgeborenen‘, ist die Rede selbst die Waffe.“
सोम उवाच
Educational Q&A
The verse contrasts forms of power aligned with dharma: brāhmaṇas achieve through tapas and wield vāk (speech) as their enduring strength, while kings rely on physical might; for the twice-born, disciplined speech functions as a true weapon.
Soma is instructing (in a didactic context) by defining the distinctive sources of efficacy for different social roles—ascetic discipline and authoritative speech for brāhmaṇas versus martial strength for rulers—thereby framing ethical power as role-appropriate.