Brāhmaṇa-pūjā, Haviḥ-dāna, and the Vāsudeva–Pṛthivī Saṃvāda
Chapter 34
अहिंसानिरता ये च ये च सत्यव्रता नरा: । दान्ता: शमपराश्वैव तान् नमस्यामि केशव
ahiṁsā-niratā ye ca ye ca satya-vratā narāḥ | dāntāḥ śama-parāś caiva tān namasyāmi keśava
Nārada sprach: „O Keśava! Ich verneige mich vor jenen Männern, die der Gewaltlosigkeit (ahiṃsā) ergeben sind, die das Gelübde der Wahrheit tragen, die sich selbst zügeln und sich ganz dem inneren Frieden (śama) verschrieben haben.“
नारद उवाच
The verse praises and venerates those who embody dharma through non-violence (ahiṁsā), truthfulness (satya), disciplined vows (vrata), self-restraint (dānta), and inner tranquility (śama), presenting these as exemplary ethical ideals.
Nārada addresses Keśava (Kṛṣṇa) and offers reverence to a class of virtuous people, highlighting the qualities that merit honor within the dharma-centered discourse of the Anuśāsana Parva.