Shloka 22
Indra–Mataṅga Saṃvāda: On the rarity and responsibilities of Brāhmaṇya (इन्द्र-मतङ्ग संवादः)
एवमुक्त्वा स पितरं प्रतस्थे कृतनिश्चय: । ततो गत्वा महारण्यमतपत् सुमहतु तपः,पितासे ऐसा कहकर मतंग तपस्याके लिये दृढ़ निश्चय करके घरसे निकल पड़ा और एक महान् वनमें जाकर वहाँ बड़ी भारी तपस्या करने लगा
evam uktvā sa pitaraṃ pratasthē kṛtaniścayaḥ | tato gatvā mahāraṇyam atapat sumahat tapaḥ ||
Nachdem er so zu seinem Vater gesprochen hatte, brach er mit festem Entschluss auf. Dann begab er sich in einen großen Wald und nahm eine überaus harte Askese auf sich—indem er die disziplinierte Entsagung als Mittel wählte, sein Vorhaben zu erfüllen und das zu wahren, was er für recht hielt.
मतंग उवाच
Educational Q&A
The verse highlights niścaya (firm resolve) and tapas (disciplined austerity) as ethical-spiritual instruments: when one is committed to a chosen dharmic aim, one must act decisively and accept rigorous self-discipline rather than remain in indecision.
After addressing his father, Matanga departs from home with determination, goes into a vast forest, and begins intense ascetic practice, marking a transition from household life to a life of austerity in pursuit of his objective.