मातङ्ग–शक्रसंवादः
Mataṅga–Śakra Dialogue on Tapas, Status, and Moral Qualities
नितम्भूरभुवनो धौम्य: शतानन्दो5कृतव्रण: । जामदग्न्यस्तथा राम: कचश्चेत्येवमादय:,उनके नाम ये हैं--अत्रि, वसिष्ठ, भृगु, पुलस्त्य, पुलह, क्रतु, अड्िरा, गौतम, अगस्त्य, संयतचित्त सुमति, विश्वामित्र, स्थूलशिरा, संवर्त, प्रमति, दम, बृहस्पति, शुक्राचार्य, व्यास, च्यवन, काश्यप, ध्रुव, दुर्वासा, जमदग्नि, मार्कण्डेय, गालव, भरद्वाज, रैभ्य, यवक्रीत, त्रित, स्थूलाक्ष, शबलाक्ष, कण्व, मेधातिथि, कृश, नारद, पर्वत, सुधन्वा, एकत, नितम्भू, भुवन, धौम्य, शतानन्द, अकृतव्रण, जमदग्निनन्दन परशुराम और कच
nitambhūr bhuvano dhaumyaḥ śatānando 'kṛtavraṇaḥ | jāmadagnyas tathā rāmaḥ kacaś cety evam-ādayaḥ ||
Vaiśampāyana sprach: „(Unter jenen Weisen) sind Nitambhū, Bhuvana, Dhaumya, Śatānanda, Akṛtavraṇa und Rāma aus dem Geschlecht des Jāmadagni (Paraśurāma); ebenso Kaca — und viele andere.“ Im Zusammenhang wirkt der Vers als ehrfürchtiges Verzeichnis verehrter ṛṣis, deren Gegenwart und Autorität die Rede vom Dharma heiligt und daran erinnert, dass ethische Unterweisung in gelebter Askese, Wissen und Selbstzucht vorbildlicher Seher gründet.
वैशम्पायन उवाच
The verse underscores that dharma-teaching is transmitted and validated through a lineage of exemplary ṛṣis; remembering their names signals reverence for disciplined knowledge (śruti-smṛti tradition) and the ethical authority earned by austerity, learning, and self-restraint.
Vaiśampāyana continues a catalogue of sages, naming several prominent figures (including Paraśurāma and Kaca) as part of a larger enumeration of revered seers connected with the discourse, thereby situating the instruction within a sanctified, traditional assembly.