भृगुका नाम लेनेसे धर्मकी वृद्धि होती है। वसिष्ठ मुनिको नमस्कार करनेसे वीर्य बढ़ता है। राजा रघुको प्रणाम करनेवाला क्षत्रिय संग्रामविजयी होता है तथा अश्विनीकुमारोंका नाम लेनेवाले मनुष्यको कभी रोग नहीं सताता
bhīṣma uvāca | bhṛgūṇāṃ nāma grahaṇena dharmasya vṛddhir bhavati | vasiṣṭha-muneḥ namaskāreṇa vīryaṃ vardhate | rājā raghuṃ praṇamya kṣatriyaḥ saṅgrāma-vijayī bhavati | aśvinī-kumārayor nāma grahaṇena manuṣyaṃ kadācid rogo na bādhate |
Bhishma sprach: Durch das Aussprechen des Namens der Bhṛgus wächst der Dharma. Durch ehrfürchtiges Verneigen vor dem Weisen Vasiṣṭha nehmen Kraft und Potenz zu. Ein Kṣatriya, der König Raghu huldigt, wird im Kampf siegreich. Und wer die Aśvinīkumāras anruft, wird von Krankheit nicht heimgesucht. Die Lehre verknüpft ehrendes Gedenken an vorbildliche Seher und göttliche Heiler mit der Pflege von Tugend, Stärke, Sieg und Gesundheit.
भीष्म उवाच
Reverent remembrance—through reciting revered names and offering salutations—cultivates specific virtues and protections: dharma through the Bhṛgus, vigor through honoring Vasiṣṭha, martial success through homage to Raghu, and freedom from disease through invoking the Aśvins.
In Bhīṣma’s instruction (anuśāsana), he lists exemplary figures—sage-lineages, a royal ideal, and divine physicians—and states the fruits (phala) gained by honoring them, presenting a practical ethic of devotion and emulation.