Shloka 13
पृथ्वीपते! जो परम महान् तेज:स्वरूप है, जो परम महान् तपःस्वरूप है, जो परम महान् ब्रह्म है, जो सबका परम आश्रय है, जो पवित्र करनेवाले तीर्थादिकोंमें परम पवित्र है, मंगलोंका भी मंगल है, देवोंका भी देव है तथा जो भूतप्राणियोंका अविनाशी पिता है, कल्पके आदिमें जिससे सम्पूर्ण भूत उत्पन्न होते हैं और फिर युगका क्षय होनेपर महाप्रलयमें जिसमें वे विलीन हो जाते हैं, उस लोकप्रधान, संसारके स्वामी, भगवान् विष्णुके हजार नामोंको मुझसे सुनो, जो पाप और संसार-भयको दूर करनेवाले हैं ।। ९-- १२ || यानि नामानि गौणानि विख्यातानि महात्मन: । ऋषिभि: परिगीतानि तानि वक्ष्यामि भूतये,महान् आत्मस्वरूप विष्णुके जो नाम गुणके कारण प्रवृत्त हुए हैं, उनमेंसे जो-जो प्रसिद्ध हैं और मन्त्रद्रष्टा मुनियोंद्वारा जो सर्वत्र गाये गये हैं, उन समस्त नामोंको पुरुषार्थ- सिद्धिके लिये वर्णन करता हूँ
pṛthvīpate! yo parama-mahān tejaḥ-svarūpaḥ, yo parama-mahān tapaḥ-svarūpaḥ, yo parama-mahān brahma, yaḥ sarvasya parama āśrayaḥ, yaḥ pāvana-tīrthādikeṣu parama-pavitraḥ, maṅgalānām api maṅgalam, devānām api devaḥ, tathā yo bhūta-prāṇinām avināśī pitā; kalpasya ādau yasmāt samasta-bhūtāni utpadyante, punaś ca yuga-kṣaye mahāpralaye yasmin te vilīyante; taṃ loka-pradhānaṃ saṃsāra-svāminaṃ bhagavantaṃ viṣṇoḥ sahasra-nāmāni mattaḥ śṛṇu, yāni pāpaṃ ca saṃsāra-bhayaṃ ca dūrīkurvanti. yāni nāmāni gauṇāni vikhyātāni mahātmanaḥ, ṛṣibhiḥ parigītāni, tāni vakṣyāmi bhūtaye.
Bhīṣma sprach: „O Herr der Erde! Höre von mir die tausend Namen des Herrn Viṣṇu—des Ersten unter den Welten, des Meisters des saṃsāra. Er ist das höchste tejas, das höchste tapas, der höchste Brahman; die erhabenste Zuflucht für alle; der Reinste unter den Reinigern wie den tīrtha (heiligen Furten); das Heilvollste unter allem Heilvollen; der Gott der Götter; und der unvergängliche Vater aller Wesen. Zu Beginn eines kalpa gehen alle Wesen aus Ihm hervor; und wenn ein yuga endet, lösen sie sich in der großen pralaya wieder in Ihm auf. Diese Namen vertreiben Sünde und die aus dem saṃsāra geborene Furcht. Nun werde ich jene berühmten, nach Eigenschaften benannten, sekundären Namen (gauna) des Großgesinnten verkünden—Namen, die die ṛṣi, die Seher der Mantras, überall besungen haben—zum Erreichen menschlicher Ziele und zum Wohlergehen.“
भीष्म उवाच