Shloka 46
Adhyāya 152 — Bhīṣma’s Authorization for Yudhiṣṭhira’s Return to the Capital (नगरप्रवेशानुज्ञा)
शुश्रूषां परिचर्या च करोत्यविमना: सदा । सुप्रतीता विनीता च सा नारी धर्मभागिनी,जो स्त्री अपने हृदयको शुद्ध रखती, गृहकार्य करनेमें कुशल और पुत्रवती होती, पतिसे प्रेम करती और पतिको ही अपने प्राण समझती है, वही धर्मफल पानेकी अधिकारिणी होती है। जो सदा प्रसन्नचित्तसे पतिकी सेवा-शुश्रूषामें लगी रहती है, पतिके ऊपर पूर्ण विश्वास रखती और उसके साथ विनयपूर्ण बर्ताव करती है, वही नारी धर्मके श्रेष्ठ फलकी भागिनी होती है
śuśrūṣāṃ paricaryā ca karoty avimanāḥ sadā | supratītā vinītā ca sā nārī dharmabhāginī ||
Maheshvara sprach: Eine Frau, die mit ungetrübtem Geist fortwährend aufmerksamen Dienst und die rechte Sorge für den Haushalt verrichtet—voll Vertrauen und bescheiden im Verhalten—wird zu einer rechtmäßigen Teilhaberin am Dharma und an seinen Früchten. Der Vers zeichnet eheliche Treue und willigen Dienst, vollzogen in innerer Heiterkeit und Demut, als einen Weg ethischer Disziplin, der innerhalb der Hausordnung das höchste religiöse Verdienst gewährt.
श्रीमहेश्वर उवाच
Educational Q&A
The verse teaches that steady, willing service and care within marriage—done without resentment, with trust and humility—constitute a dharmic discipline through which a woman becomes a participant in religious merit (dharma-phala).
Śrī Maheśvara is instructing on household dharma, describing the qualities and conduct by which a wife is said to attain the best fruits of dharma: constant service (śuśrūṣā), practical care (paricaryā), inner cheer, trust, and modest behavior.