Shloka 5
Adhyāya 142: Cyavana, the Devas’ Arrogance, and Vāyu’s Counsel on Protecting Brāhmaṇas
उशीनरकुमार शिवि अपने प्यारे पुत्रके प्राणोंको ब्राह्मणके लिये निछावर करके यहाँसे स्वर्गलोकमें चले गये ।। प्रतर्दन: काशिपति: प्रदाय तनयं स्वकम् । ब्राह्मणायातुलां कीर्तिमिह चामुत्र चाश्षुते,काशीके राजा प्रतर्दनने अपने प्यारे पुत्रको ब्राह्मणकी सेवामें अर्पित कर दिया, जिसके कारण उन्हें इस लोकमें अनुपम कीर्ति मिली और परलोकमें भी वे अक्षय आनन्दका उपभोग कर रहे हैं
bhīṣma uvāca | uśīnarakumāraḥ śibiḥ prāṇān priyaputrasya brāhmaṇārthe nīcchāvarīkṛtya iha tyaktvā svargalokaṃ gataḥ || pratardanaḥ kāśipatiḥ pradāya tanayaṃ svakaṃ brāhmaṇāya atulāṃ kīrtim iha ca amutra ca aśnute ||
Bhīṣma sprach: „Śibi, der Königssohn aus dem Geschlecht der Uśīnara, gab um eines Brāhmaṇa willen sogar das Leben seines geliebten Sohnes hin und gelangte von hier aus in den Himmel. Ebenso übergab Pratardana, der Herr von Kāśī, seinen eigenen teuren Sohn in den Dienst eines Brāhmaṇa; durch diese Tat erlangte er in dieser Welt unvergleichlichen Ruhm und genießt in der jenseitigen ein unvergängliches Glück.“
भीष्म उवाच
Educational Q&A
That dāna and self-sacrifice performed for a worthy cause—here framed as service to a Brahmin—constitute high dharma, yielding both worldly renown (kīrti) and otherworldly reward (svarga/akṣaya ānanda).
Bhishma cites two exemplary kings: Śibi, who gives up even his beloved son’s life for a Brahmin and reaches heaven, and Pratardana of Kāśī, who offers his own son into a Brahmin’s service and thereby gains unmatched fame and lasting bliss after death.