Shloka 9
अत्रेः तपोबलप्रकाशः तथा च्यवनस्य सोमाधिकारः
Atri’s Illumination by Tapas; Cyavana and Soma-Entitlement
व्रीहौ पुष्पे फले चैव जले पिष्टमये तथा । यावके दधिदुग्धे च सावित्रीं शतशो5न्विताम्,गन्ना, तेल और कुशोंका प्रतिग्रह स्वीकार करनेपर त्रिकाल स्नान करना चाहिये। धान, फूल, फल, जल, पूआ, जौकी लपसी और दही-दूधका दान लेनेपर सौ बार गायत्री-मन्त्रका जप करना चाहिये
vrīhau puṣpe phale caiva jale piṣṭamaye tathā | yāvake dadhidugdhe ca sāvitrīṃ śataśo 'nvitām ||
Bhīṣma sprach: „Nimmt jemand (als Almosen oder Gabe) Reis, Blumen, Früchte, Wasser, aus Mehl bereitete Speisen, Gerstengrütze, Quark oder Milch an, so soll er dieses Annehmen mit wiederholter Rezitation des Sāvitrī‑ (Gāyatrī‑) Mantras begleiten — hunderte Male.“ Die Lehre zeigt: Selbst gewöhnliche, erlaubte Gaben tragen ethisches Gewicht; Reinheit wird nicht nur durch Verweigerung bewahrt, sondern durch achtsame Mäßigung und sühnevolle Disziplin beim Empfangen des Notwendigen.
भीष्य उवाच
Educational Q&A
Even when receiving ordinary, allowable items (food and simple offerings), one should guard inner purity through discipline—here, repeated recitation of the Sāvitrī/Gāyatrī mantra—so that acceptance does not become spiritually careless or ethically compromising.
In Anuśāsana Parva, Bhīṣma instructs Yudhiṣṭhira on dharma and proper conduct. This verse gives a specific rule of expiation/observance connected with accepting certain gifts (pratigraha), prescribing extensive Gāyatrī (Sāvitrī) recitation as a purificatory accompaniment.