Shloka 12
अत्रेः तपोबलप्रकाशः तथा च्यवनस्य सोमाधिकारः
Atri’s Illumination by Tapas; Cyavana and Soma-Entitlement
कृष्णपक्षे तु यः श्राद्धं पितृणामश्नुते द्विज: । अन्नमेतदहोरात्रात् पूतो भवति ब्राह्मण:,जो द्विज कृष्णपक्षमें किये हुए पितृश्राद्धका अन्न भोजन करता है, वह एक दिन और एक रात बीत जानेपर शुद्ध होता है
kṛṣṇapakṣe tu yaḥ śrāddhaṃ pitṝṇām aśnute dvijaḥ | annam etad ahorātrāt pūto bhavati brāhmaṇaḥ ||
Bhīṣma sprach: „Ein Zweimalgeborener (dvija), der die Speise isst, die in einem śrāddha für die Ahnen dargebracht wurde, das in der dunklen Monatshälfte (kṛṣṇa‑pakṣa) vollzogen wird, wird nach dem Ablauf eines vollen Tages und einer vollen Nacht wieder rein.“ Die Lehre zeigt: Rituelle Speise ist wirkmächtig und ethisch geregelt; Teilnahme ist erlaubt, doch bringt sie eine vorübergehende Unreinheit, die durch Zeit und rechte Observanz schwindet.
भीष्य उवाच
Educational Q&A
Śrāddha-food, especially when connected with ancestral rites in the kṛṣṇapakṣa, is ritually sensitive: a qualified eater incurs a temporary impurity, but becomes purified after one full day and night, emphasizing regulated participation and time-bound purification in dharma.
Bhīṣma is instructing on dharma concerning śrāddha observances—specifically, the consequence and purification period for a dvija/brāhmaṇa who partakes of food offered to the ancestors during the dark fortnight.