Shloka 31
Viṣṇu-sahasranāma—Yudhiṣṭhira’s Inquiry and Bhīṣma’s Recitation (विष्णोर्नामसहस्रम्)
इसलिये विशेष यत्न करके दीप और जलका दान करना चाहिये। विशेषतः पुष्कर तीर्थमें जो वेदोंके पारंगत विद्वान् ब्राह्मणको कपिला दान करते हैं, उन्हें उस दानका जो फल मिलता है, उसे सुनो। उसे साँड़ों-लहित सौ गौओंके दानका शाश्वत फल प्राप्त होता है ।।
pāpaṃ karma ca yat kiñcid brahmahatyāsamaṃ bhavet | śodhayet kapilā ghoṣā pradattaṃ gośataṃ yathā ||
Yama sprach: Darum soll man sich mit besonderem Eifer um die Gabe von Lampen und Wasser bemühen. Vor allem am Tīrtha von Puṣkara: Wer einem gelehrten, in den Veden bewanderten Brāhmaṇa eine kapilā-Kuh schenkt—hört die Frucht dieser Gabe—erlangt ewiges Verdienst, als hätte er hundert Kühe samt Stieren verschenkt. Und welches sündhafte Tun es auch sei—selbst eines, das dem schweren Frevel des Brāhmaṇa-Mordes gleichkommt—es wird durch die Gabe einer kapilā-Kuh gereinigt, wie man auch die Frucht des Schenkens von hundert Kühen erlangt.
यम उवाच
Educational Q&A
The verse teaches that intentional acts of charity—especially the gift of a kapilā cow—are presented as powerful means of purification, capable of cleansing even extremely grave sins, and yielding enduring religious merit comparable to gifting a hundred cows.
Yama is instructing about the ethical and ritual potency of dāna (gift-giving). In this section he highlights cow-gifting (kapilā) as an expiatory act and links it to the broader exhortation to give beneficial gifts such as lamps and water, particularly in sacred contexts.