Shloka 4
Strī-dharma: Śiva’s Inquiry, Umā’s Consultation, and Gaṅgā’s Instruction
तस्मात् परस्य वै दारांस्त्यजेद् वन्ध्यां च योषितम् । ब्रह्मस्वं हि न हर्तव्यमात्मनो हितमिच्छता,अतः अपना हित चाहनेवाले पुरुषको परायी स्त्री और वन्ध्या स्त्रीका त्याग कर देना चाहिये तथा ब्राह्मणके धनका कभी अपहरण नहीं करना चाहिये
tasmāt parasya vai dārāṁs tyajed vandhyāṁ ca yoṣitam | brahmasvaṁ hi na hartavyam ātmano hitam icchatā ||
Darum soll, wer sein eigenes Wohl begehrt, die Frau eines anderen meiden und auch den Umgang mit einer unfruchtbaren Frau aufgeben; und niemals darf er sich am Eigentum eines Brāhmaṇa vergreifen, denn zu nehmen, was einem Brāhmaṇa gehört, ist dem verboten, der sein wahres Heil sucht.
लोगश उवाच
Educational Q&A
Personal welfare (hita) is achieved by adhering to dharma: avoid illicit relations with another man’s wife, avoid improper/inauspicious marital association as stated here (vandhyā), and never appropriate a Brāhmaṇa’s property (brahmasva), which is treated as especially protected.
Within Anuśāsana Parva’s instruction-oriented discourse, the speaker delivers a prescriptive rule of conduct, linking moral restraint and respect for protected property to one’s own long-term good.