अध्याय १२८: शिव–उमा संवादः — तिलोत्तमा, श्मशान-मेध्यता, तथा चातुर्वर्ण्य-धर्मः
Chapter 128: Śiva–Umā Dialogue—Tilottamā, the Ritual Valence of the Śmaśāna, and the Fourfold Duty-Code
सुह्दां दुःखमार्तानां न प्रमोक्ष्यसि चार्तिजम् । अलमर्थगुणैहीनं तेनासि हरिण: कृश:,तुम्हारे स्नेही बन्धु-बान्धव रोग आदिसे पीड़ित होकर महान् दुःख भोगते हैं और तुम उन्हें उस पीड़ाजनित कष्टसे मुक्त नहीं कर पाते हो तथा अपने आपको भी तुम अर्थ-लाभसे हीन पाते हो; शायद इसीलिये तुम सफेद और दुबले-पतले हो गये हो
suhṛdāṁ duḥkhamārtānāṁ na pramokṣyasi cārtijam | alam arthaguṇair hīnaṁ tenāsi hariṇaḥ kṛśaḥ ||
Der Brāhmane sprach: „Deine Freunde und Wohlgesinnten sind von Leid bedrängt, doch du vermagst sie nicht von dem Schmerz zu befreien, der aus ihrer Not geboren ist. Und du findest dich selbst ohne Mittel und ohne die Vorzüge des Reichtums. Darum bist du blass und ausgezehrt wie ein Hirsch.“
ब्राह्मण उवाच