Shloka 5
Nārāyaṇa-tejas: Kṛṣṇa’s Vrata, the Fire-Manifestation, and the Sages’ Inquiry (अनुशासन पर्व, अध्याय १२६)
अहं दानं प्रशंभामि भवानपि तप:श्रुते । तप: पवित्र वेदस्य तप: स्वर्गस्थ साधनम्,“मैं दानकी प्रशंसा करता हूँ, तुम भी तपस्या और शास्त्रज्ञानकी प्रशंसा करते हो, वास्तवमें तपस्या पवित्र और वेदाध्ययन एवं स्वर्गका उत्तम साधन है
bhīṣma uvāca | ahaṃ dānaṃ praśaṃsāmi bhavān api tapaḥ-śrute | tapaḥ pavitraṃ vedasya tapaḥ svargastha-sādhanam ||
Bhishma sprach: „Ich preise die Tugend des Gebens; und du, kundig in Askese und heiligem Wissen, preist ebenfalls den Tapas. Wahrlich, Tapas reinigt; er heiligt das Studium der Veden und ist ein vortreffliches Mittel, den Himmel zu erlangen.“
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Bhishma affirms that both charity (dāna) and austerity (tapas) are praised within dharma, and he highlights tapas as especially purifying—supporting the sanctity of Vedic engagement and functioning as a strong means toward heavenly merit (svarga).
In Bhishma’s instruction on dharma (Anuśāsana Parva), he addresses a learned interlocutor and frames a comparative appreciation of virtues: he commends dāna while acknowledging the other’s emphasis on tapas and sacred learning, then states the spiritual efficacy of tapas.