Shloka 75
Śama-prāptiḥ — Gautamī–Lubdhaka–Pannaga–Mṛtyu–Kāla-saṃvāda
Restraint through the Analysis of Karma and Time
यथा च्छायातपौ नित्यं सुसम्बद्धौ निरन्तरम् । तथा कर्म च कर्ता च सम्बद्धावात्मकर्मभि:,जैसे धूप और छाया दोनों नित्य-निरन्तर एक-दूसरेसे मिले रहते हैं, उसी प्रकार कर्म और कर्ता दोनों अपने कर्मानुसार एक-दूसरेसे सम्बद्ध होते हैं
yathā cchāyātapau nityaṃ susambaddhau nirantaram | tathā karma ca kartā ca sambaddhāv ātmakarmabhiḥ ||
Wie Sonnenlicht und Schatten beständig und untrennbar verbunden sind, so sind auch Tat und Täter ohne Unterlass aneinander gebunden—jeder Mensch ist mit den Folgen und der moralischen Beschaffenheit der Handlungen verknüpft, die aus seiner eigenen Natur und Lebensführung hervorgehen.
काल उवाच
Educational Q&A
The verse teaches inseparable moral linkage: actions (karma) and the agent (kartā) cannot be separated, just as sunlight and shadow coexist. One remains bound to one’s deeds and their ethical consequences.
Kāla (personified Time/Death) speaks in a didactic mode, using a natural analogy (sunlight and shadow) to explain a moral principle about how the doer is continuously connected to action and its results.