Ādi-parva Adhyāya 97: Satyavatī’s appeal and Bhīṣma’s reaffirmation of satya
वसव ऊचु. जातान् कुमारान् स्वानप्सु प्रक्षेप्तुं वै त्वमहसि । यथा न चिरकाल नो निष्कृतिः स्यात् त्रिलोकगे,वसुगण बोले--तीनों लोकोंमें प्रवाहित होनेवाली गंगे! हमलोग जब तुम्हारे गर्भसे जन्म लें, तब तुम पैदा होते ही हमें अपने जलमें फेंक देना; जिससे शीघ्र ही हमारा मर्त्यलोकसे छुटकारा हो जाय
vasava ūcuḥ | jātān kumārān svān apsu prakṣeptuṃ vai tvam arhasi | yathā na cirakāla no niṣkṛtiḥ syāt trilokage ||
Die Vasus sprachen: „O du, die durch die drei Welten strömt! Wenn unsere Söhne aus deinem Schoß geboren sind, musst du uns sogleich in die Wasser werfen, damit unsere Sühne nicht verzögert werde und wir rasch vom sterblichen Dasein erlöst werden.“
वैशम्पायन उवाच