Shloka 17
Śāṃtanu’s Ideal Rule; Devavrata’s Return; The Satyavatī Marriage Condition and Bhīṣma’s Vow (आदि पर्व, अध्याय ९४)
(अष्टकश्न शिबिश्वैव काशिराज: प्रतर्दन: । ऐक्ष्वाकवो वसुमनाश्षत्वारो भूमिपाश्च ह ।। सर्वे ह्रवभूथस्नाता: स्वर्गता: साधव: सह ।) अष्टक, शिबि, काशिराज प्रतर्दन तथा इक्ष्वाक॒वंशी वसुमना--ये चारों साधु नरेश यज्ञान्त-स्नान करके एक साथ स्वर्गमें गये। अष्टक उवाच अहं मन्ये पूर्वमेको 5स्मि गन्ता सखा चेन्द्र: सर्वथा मे महात्मा । कस्मादेवं शिबिरौशीनरो5य- मेको>त्यगात् सर्ववेगेन वाहान्,अष्टक बोले--राजन्! महात्मा इन्द्र मेरे बड़े मित्र हैं, अतः मैं तो समझता था कि अकेला मैं ही सबसे पहले उनके पास पहुँचूँगा। परंतु ये उशीनरपुत्र शिबि अकेले सम्पूर्ण वेगसे हम सबके वाहनोंको लाँधकर आगे बढ़ गये हैं, ऐसा कैसे हुआ?
Aṣṭaka uvāca—ahaṃ manye pūrvam eko ’smi gantā, sakhā cendraḥ sarvathā me mahātmā | kasmād evaṃ Śibir Auśīnaro ’yaṃ, eko ’tyagāt sarva-vegena vāhān ||
Aṣṭaka sagte: „Ich meinte, ich würde als Erster ankommen, denn Indra, der Großgesinnte, ist mir in jeder Hinsicht ein vertrauter Freund. Wie kommt es dann, dass dieser Śibi, der Sohn Uśīnaras, allein mit voller Geschwindigkeit alle unsere Fahrzeuge überholt und sich vorausbegeben hat?“
अष्टक उवाच
Educational Q&A
Worldly status, personal connections, or self-assurance do not guarantee spiritual precedence; superior merit born of dharma can elevate one beyond others. Aṣṭaka’s surprise highlights that righteousness (and its accumulated puṇya) determines spiritual ascent more than pride or presumed privilege.
As Aṣṭaka and other righteous kings proceed toward heaven, Aṣṭaka expects to reach Indra first because of their friendship. He then observes that King Śibi (Auśīnara) has surged ahead, overtaking everyone’s conveyances, and asks what cause explains Śibi’s extraordinary precedence.