Shloka 22
ययातेर्वानप्रस्थतपःस्वर्गारोहणम् | Yayāti’s Vānaprastha Austerities and Ascent to Heaven
कथं नु मे मनस्विन्या: पाणिमन्य: पुमान् स्पृशेत् गृहीतमृषिपुत्रेण स्वयं वाप्यूषिणा त्वया,मैं मनको वशमें रखनेवाली स्त्री हूँ। आप-जैसे राजर्षिकुमार अथवा राजर्षिद्वारा पकड़े गये मेरे हाथका स्पर्श अब दूसरा पुरुष कैसे कर सकता है
kathaṁ nu me manasvinyāḥ pāṇim anyaḥ pumān spṛśet | gṛhītam ṛṣiputreṇa svayaṁ vāpy ūṣiṇā tvayā ||
Ich bin eine Frau, die ihren Geist beherrscht. Wenn meine Hand bereits von dir — dem Sohn eines ṛṣi — aus eigenem Entschluss ergriffen, ja in Verbindung genommen wurde, wie könnte ein anderer Mann sie noch berühren?
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse underscores the dharmic weight of a pledged marital bond: once the ‘hand’ has been accepted (pāṇigrahaṇa), another man’s approach is ethically improper, and the woman’s self-restraint and honor are invoked as moral authority.
A woman argues that her hand has already been taken by a particular man—described as an ṛṣi’s son—so it would be wrong for any other man to touch or claim her, framing the situation as a matter of rightful commitment and social-religious propriety.