Shloka 1
ययातेर्वानप्रस्थतपःस्वर्गारोहणम् | Yayāti’s Vānaprastha Austerities and Ascent to Heaven
(दाक्षिणात्य अधिक पाठके ५६ श्लोक मिलाकर कुल ३२३ “लोक हैं) नफमशा (0) अमन न एकाशीतितमो< ध्याय: सखियोंसहित देवयानी और शर्मिष्ठाका वन-विहार, राजा ययातिका आगमन, देवयानीकी उनके साथ बातचीत तथा विवाह वैशम्पायन उवाच अथ दीर्घस्य कालस्य देवयानी नृपोत्तम । वन॑ तदेव निर्याता क्रीडार्थ वरवर्णिनी,वैशम्पायनजी कहते हैं--नृपश्रेष्ठ! तदनन्तर दीर्घकालके पश्चात् उत्तम वर्णवाली देवयानी फिर उसी वनमें विहारके लिये गयी
Vaiśampāyana uvāca: atha dīrghasya kālasya devayānī nṛpottama | vanaṃ tadeva niryātā krīḍārthaṃ varavarṇinī ||
Vaiśampāyana sprach: O Bester der Könige, nachdem lange Zeit verstrichen war, zog Devayānī—von strahlender Erscheinung—abermals in eben jenen Wald hinaus, um sich zu ergötzen. Der Vers eröffnet eine ruhige Szene und deutet an, wie Müßiggang und gewöhnliche Wege zur Schwelle werden können, durch die Schicksal und moralische Folge in eine königliche Familiengeschichte eintreten.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Even seemingly ordinary actions—like going for recreation—can become the starting point of major ethical and karmic developments; the epic often frames destiny and dharma as entering through everyday moments.
The narrator states that after a long interval Devayānī goes again to the same forest for amusement, setting the scene for the subsequent encounter and events of the Yayāti–Devayānī narrative.