Śukra’s Ultimatum and Devayānī’s Demand (शुक्र-प्रतिज्ञा तथा देवयानी-वर-याचना)
स्वर्भानवीसुतानेतानायो: पुत्रान् प्रचक्षते । आयुषो नहुष: पुत्रो धीमान् सत्यपराक्रम:,राजा पुरूरवा लोभसे अभिभूत थे और बलके घमंडमें आकर अपनी विवेक-शक्ति खो बैठे थे। वे शोभाशाली नरेश ही गन्धर्वलोकमें स्थित और विधिपूर्वक स्थापित त्रिविध अग्नियोंको उर्वशीके साथ इस धरातलपर लाये थे। इलानन्दन पुरूरवाके छ: पुत्र उत्पन्न हुए, जिनके नाम इस प्रकार हैं--आयु, धीमान्ू, अमावसु, दृढायु, वनायु और शतायु। ये सभी उर्वशीके पुत्र हैं। उनमेंसे आयुके स्वर्भानुकुमारीके गर्भसे उत्पन्न पाँच पुत्र बताये जाते हैं--नहुष, वृद्धशर्मा, रजि, गय तथा अनेना। आयुर्नन्दन नहुष बड़े बुद्धिमान् और सत्य- पराक्रमी थे
Vaiśampāyana uvāca |
Svarbhānavī-sutān etān Āyoḥ putrān pracakṣate |
Āyuṣo Nahuṣaḥ putro dhīmān satya-parākramaḥ ||
Vaiśampāyana sprach: Diese werden als die Söhne des Āyu verkündet, geboren von Svarbhānavī. Aus Āyu ging Nahuṣa hervor—weise im Rat und standhaft heldenhaft in der Wahrheit—und so wird eine Linie kenntlich, deren Rechtmäßigkeit durch namentlich bezeugte Abstammung bekräftigt ist und deren Königtum ethisch durch Weisheit und wahrheitsgegründete Tapferkeit gerahmt wird.
वैशम्पायन उवाच
The verse frames royal legitimacy not merely by power but by ethically marked qualities: Nahusha is praised as dhīmān (wise) and satya-parākrama (heroic in truth), implying that true kingship is anchored in discernment and truthfulness.
The narrator continues a genealogical account, identifying the sons of Āyu through Svarbhānavī and highlighting Nahusha as a notable descendant characterized by wisdom and truth-based valor.