Shloka 68
Śakuntalā-Janma-Nāmakaraṇa (Birth and Naming of Śakuntalā) | शकुन्तला-जन्म-नामकरणम्
विमलामपि भद्रें ते अनलामपि भारत । रोहिण्यां जज्ञिरे गावो गन्धर्व्या वाजिन: सुता: । सप्त पिण्डफलान् वृक्षाननलापि व्यजायत,भारत! तत्पश्चात् रोहिणीने विमला और अनला नामवाली दो कन्याएँ और उत्पन्न कीं। रोहिणीसे गाय-बैल और गन्धर्वीसे घोड़े ही पुत्ररूपमें उत्पन्न हुए। अनलाने सात प्रकारके वृक्षोंको- उत्पन्न किया, जिनमें पिण्डाकार फल लगते हैं
vaiśampāyana uvāca |
vimalām api bhadre te analām api bhārata |
rohiṇyāṃ jajñire gāvo gandharvyā vājinaḥ sutāḥ |
sapta piṇḍaphalān vṛkṣān analāpi vyajāyata, bhārata ||
Vaiśampāyana sprach: „O edler Bharata, Rohiṇī gebar auch zwei Töchter namens Vimalā und Analā. Aus Rohiṇī gingen die Rinder hervor — Kühe und Stiere —, und aus Gandharvī entstanden die Pferde als ihre Nachkommen. Analā wiederum brachte sieben Arten von Bäumen hervor, die traubenweise, kugelrunde Früchte tragen.“
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The passage frames creation as a structured lineage: different beings arise through specific mothers, suggesting an ordered cosmos where diversity of life-forms is explained through genealogical descent rather than chance.
Vaiśampāyana continues a genealogical account: Rohiṇī bears daughters Vimalā and Analā; cattle are said to be born from Rohiṇī, horses from Gandharvī, and Analā produces seven varieties of trees with clustered, rounded fruits.