Shloka 35
Śakuntalā-Janma-Nāmakaraṇa (Birth and Naming of Śakuntalā) | शकुन्तला-जन्म-नामकरणम्
त्वाष्टी तु सवितुर्भार्या वडवारूपधारिणी । असूयत महाभागा सान्तरिक्षे5श्विनावुभौ,त्वष्टाकी पुत्री संज्ञा भगवान् सूर्यकी धर्मपत्नी हैं। वे परम सौभाग्यवती हैं। उन्होंने अश्विनी (घोड़ी).का रूप धारण करके अन्तरिक्षमें दोनों अश्विनीकुमारोंको जन्म दिया। राजन्! अदितिके इन्द्र आदि बारह पुत्र ही हैं। उनमें भगवान् विष्णु सबसे छोटे हैं, जिनमें ये सम्पूर्ण लोक प्रतिष्ठित हैं
tvāṣṭī tu savitur bhāryā vaḍavā-rūpa-dhāriṇī | asūyata mahābhāgā sāntarikṣe'śvināv ubhau ||
Vaiśampāyana sprach: Tvaṣṭī, die Gattin Savitṛs, nahm die Gestalt einer Stute an und gebar in der mittleren Region (am Himmel) die beiden Aśvins. Die Stelle hebt eine göttliche Geburtsgeschichte hervor, in der eine Göttin eine bestimmte Form annimmt, um wohltätige Gottheiten hervorzubringen, und betont die kosmische Ordnung, in der selbst außergewöhnliche Wandlungen dem Wohl der Welten dienen.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse conveys that divine transformations and unusual births are not random marvels but function within ṛta (cosmic order): forms are assumed for a purpose, and the resulting beings (here, the Aśvins) serve the world through beneficent roles.
Vaiśampāyana narrates a genealogical episode: Tvaṣṭī, consort of Savitṛ, takes on a mare’s form and in the atmospheric mid-region gives birth to the twin deities known as the Aśvins.