Shloka 52
Duḥṣanta at Kaṇva-Āśrama; Śakuntalā’s Reception and Origin Prelude (दुःषन्तस्य कण्वाश्रमागमनम्)
अमृतं ब्राह्मणा गावो गन्धर्वाप्सरसस्तथा | अपत्यं कपिलायास्तु पुराणे परिकीर्तितम्,अमृत, ब्राह्मण, गौएँ, गन्धर्व तथा अप्सराएँ--ये सब पुराणमें कपिलाकी संतानें बतायी गयी हैं
amṛtaṃ brāhmaṇā gāvo gandharvāpsarasas tathā | apatyaṃ kapilāyās tu purāṇe parikīrtitam ||
Vaiśampāyana sprach: „In der puranischen Überlieferung wird verkündet, dass Nektar (amṛta), die Brāhmaṇas, die Kühe und ebenso die Gandharvas und Apsaras die Nachkommenschaft Kapilās sind.“ Der Vers fasst diese verehrten und heilsamen Wirklichkeiten—heiliges Getränk, Hüter der rituellen Ordnung, lebensspendendes Rindvieh und himmlische Wesen—als aus einer einzigen uranfänglichen Quelle hervorgegangen auf und betont so eine sittliche Weltsicht, die von Heiligkeit, Nahrung und kosmischer Harmonie geprägt ist.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse presents a Purāṇic genealogy that links highly revered elements—amṛta, Brāhmaṇas, cows, and celestial beings—to a single origin (Kapilā), reinforcing a dharmic worldview where sacred nourishment, ritual authority, and cosmic artistry are interconnected and honored.
Vaiśampāyana, as narrator, cites an older Purāṇic account: he reports that certain exalted beings and substances are described as Kapilā’s progeny, situating the discussion within mythic-cosmological lineage rather than immediate human action.