Shloka 17
आस्तीक-वरप्रदानम् (Āstīka’s Boon and the Interruption of the Sarpa-satra)
एतच्छुत्वा तु राजासौ प्राग्दीक्षाकालमब्रवीत् । क्षत्तारं न हि मे कश्रिदज्ञात: प्रविशेदिति,यह सुनकर राजा जनमेजयने दीक्षा लेनेसे पहले ही सेवकको यह आदेश दे दिया --'मुझे सूचित किये बिना किसी अपरिचित व्यक्तिको यज्ञमण्डपमें प्रवेश न करने दिया जाय'
janamejaya uvāca |
etac chrutvā tu rājāsau prāgdīkṣākālam abravīt |
kṣattāraṃ na hi me kaścid ajñātaḥ praviśed iti ||
Als der König Janamejaya dies hörte, erließ er — noch vor der Zeit seiner Weihe (dīkṣā) — an den Hofbeamten den Befehl: „Kein Unbekannter soll meinen Opferbezirk betreten, ohne dass man mich zuvor davon unterrichtet.“ Der Spruch bezeugt die Pflicht des Herrschers, Heiligkeit und Sicherheit eines yajña zu wahren; denn Nachlässigkeit kann rituelle Störung wie auch moralische Schuld heraufbeschwören.
जनमेजय उवाच
Educational Q&A
A yajña is a protected sacred act; the king must ensure order and purity by regulating access, balancing hospitality with vigilance so that ritual duty (dharma) is not compromised.
After hearing prior information, King Janamejaya—before undertaking the consecration for his sacrifice—commands his chamberlain to prevent any unknown person from entering the sacrificial area without first notifying him.