Shloka 16
Āstīka-stuti at Janamejaya’s Sacrifice (आस्तीकस्तुतिः / यज्ञप्रशंसा)
यत्तो5भवत् परित्रस्तस्तक्षकात् पन्नगोत्तमात् | ततस्तस्मिंस्तु दिवसे सप्तमे समुपस्थिते,“महाराज! (सात दिनके बाद) तक्षक नाग तुम्हें अपने तेजसे जला देगा।” जनमेजय! यह भयंकर बात सुनकर तुम्हारे पिता नागश्रेष्ठ तक्षकसे अत्यन्त भयभीत हो सतत सावधान रहने लगे। तदनन्तर जब सातवाँ दिन उपस्थित हुआ, तब उस दिन ब्रह्मर्षि काश्यपने राजाके समीप जानेका विचार किया। मार्गमें नागराज तक्षकने उस समय काश्यपको देखा
janamejaya uvāca |
yatto 'bhavat paritrastas takṣakāt pannagottamāt |
tatas tasmiṁs tu divase saptame samupasthite |
Janamejaya sprach: „Von dem Augenblick an, da ihn Furcht vor Takṣaka, dem vornehmsten der Schlangen, ergriff, blieb er unablässig auf der Hut. Als dann der siebte Tag kam—eben jener, der als Stunde seines Todes durch die feurige Macht der Schlange vorhergesagt war—drängten die Ereignisse ihrem schicksalhaften Ende entgegen.“
जनमेजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how foreknowledge of danger can produce vigilance yet also anxiety, and it frames the ethical tension between human precaution and the momentum of fate shaped by prior actions (karma).
Janamejaya recounts that his father (Parīkṣit) became deeply afraid of the serpent Takṣaka and stayed alert; when the prophesied seventh day arrived, the story proceeds toward the encounter that will fulfill the warning.