Shloka 12
Āstīka-stuti at Janamejaya’s Sacrifice (आस्तीकस्तुतिः / यज्ञप्रशंसा)
शंंगी तेजसे प्रज्यलित-सा हो रहा था। उसने शीघ्र ही हाथमें जल लेकर तुम्हारे पिताको लक्ष्य करके रोषपूर्वक यह बात कही--'जिसने मेरे निरपराध पितापर मरा साँप डाल दिया है, उस पापीको आजसे सात रातके बाद मेरी वाक॒शक्तिसे प्रेरित प्रचण्ड तेजस्वी विषधर तक्षक नाग कुपित हो अपनी विषाग्निसे जला देगा। देखो, मेरी तपस्याका बल” || ९-- ११ || इत्युक्त्वा प्रययौ तत्र पिता यत्रास्य सो5भवत् | दृष्टवा च पितरं तस्मै तं शापं प्रत्यवेदयत्,ऐसा कहकर वह बालक उस स्थानपर गया, जहाँ उसके पिता बैठे थे। पिताको देखकर उसने राजाको शाप देनेकी बात बतायी
iṭy uktvā prayayau tatra pitā yatrāsya so 'bhavat | dṛṣṭvā ca pitaram tasmai taṃ śāpaṃ pratyavedayat ||
Von Tejas entflammt, als stünde er selbst in Brand, nahm der Knabe eilends Wasser in die Hand, richtete den Blick auf deinen Vater und sprach zornig: „Wer meinem schuldlosen Vater eine tote Schlange aufwarf, jener Sünder wird, von heute an nach sieben Nächten, von Takṣaka, der wild strahlenden Giftschlange, die durch die Macht meiner Worte angetrieben wird, im Feuer ihres Giftes verbrannt werden. Seht die Kraft meiner Askese!“ So redend ging der Knabe sogleich zu dem Ort, wo sein Vater saß; als er ihn erblickte, berichtete er ihm den Fluch, den er über den König ausgesprochen hatte—dass Takṣaka nach sieben Nächten, durch seine Wortmacht getrieben, den König mit giftigem Feuer verbrennen werde.
जनमेजय उवाच
Educational Q&A
The episode underscores the ethical danger of uncontrolled anger and the weight of speech: a powerful utterance (śāpa) can set irreversible consequences in motion, so restraint and discernment are essential even when one feels wronged.
After pronouncing a curse against the king—foretelling death by Takṣaka after seven nights—the boy goes to where his father is seated and informs him of the curse he has issued.