Shloka 14
Āstīka’s Commission and Approach to Janamejaya’s Sarpa-satra (आस्तीक-प्रेषणं यज्ञप्रवेशोपक्रमश्च)
लोकस््य चैव सर्वस्य प्रिय आसीन्महायशा: । परिक्षीणेषु कुरुषु सोत्तरायामजीजनत्,वे महायशस्वी महाराज सम्पूर्ण जगतके प्रेमपात्र थे। जब कुरुकुल परिक्षीण (सर्वथा नष्ट) हो चला था, उस समय उत्तराके गर्भसे उनका जन्म हुआ। इसलिये वे महाबली अभिमन्युकुमार परीक्षित् नामसे विख्यात हुए। राजधर्म और अर्थनीतिमें वे अत्यन्त निपुण थे। समस्त सदगुणोंने स्वयं उनका वरण किया था। वे सदा उनसे संयुक्त रहते थे
lokasya caiva sarvasya priya āsīn mahāyaśāḥ | parikṣīṇeṣu kuruṣu sottarāyām ajījanat ||
Janamejaya sprach: „Jener Hochberühmte war dem ganzen Volk lieb. Als das Geschlecht der Kuru fast erschöpft war, wurde er aus Uttarās Schoß geboren. So wurde der mächtige Sohn Abhimanyus unter dem Namen Parīkṣit berühmt—kundig in königlicher Pflicht und Staatskunst, und mit Tugenden begabt, als hätten sie ihn von selbst erwählt.“
जनमेजय उवाच
Educational Q&A
Even when a lineage and its social order seem ruined, dharma can be restored through a ruler who is loved by the people, trained in rāja-dharma (ethical kingship) and artha-nīti (wise policy), and grounded in personal virtue.
Janamejaya describes Parīkṣit’s significance: at a time when the Kuru line was nearly extinguished, Parīkṣit was born from Uttarā (widow of Abhimanyu), becoming the famed heir whose virtues and competence in governance made him beloved by all.