Shloka 9
Jaratkāru-nirukti and Parīkṣit’s forest encounter (जরত्कारुनिरुक्तिः—परिक्षिद्वनप्रसङ्गः)
अभ्यसूयन्ति सततं परस्परममित्रवत् । ततो<5हं तप आतिष्ठं नैतान् पश्येयमित्युत,वे सदा परस्पर शत्रुकी भाँति एक-दूसरेके दोष निकाला करते हैं। इससे ऊबकर मैं तपस्यामें लग गया हूँ; जिससे मैं उन्हें देख न सकूँ
abhyasūyanti satataṃ parasparam amitravat | tato 'haṃ tapa ātiṣṭhaṃ naitān paśyeyam ity uta ||
Unablässig suchen sie einander Fehler nach, als wären sie Feinde. Davon überdrüssig, nahm ich die Askese auf, in dem Gedanken: „Möge ich sie nicht mehr sehen müssen.“
शेष उवाच
Educational Q&A
Persistent mutual fault-finding turns relationships into enmity; when one cannot correct the environment, withdrawing into self-discipline (tapas) is presented as an ethical response to avoid being drawn into hostility.
Śeṣa describes how certain beings continually criticize each other like enemies; disgusted and distressed by their behavior, he resolves to undertake austerities so that he need not witness them.