अध्याय ३४ — एलापत्रस्योपदेशः
Elāpatra’s Counsel on the Nāgas’ Deliverance
सस््नाता मंगलसंयुक्तास्ततः प्राश्नीत पन्नगा: । भवद्धिरिदमासीनैर्यदुक्त तद्बघचस्तदा,तदनन्तर अत्यन्त प्रसन्न-से होकर वे समस्त सर्पोंसे इस प्रकार बोले--'पन्नगो! मैंने तुम्हारे लिये यह अमृत ला दिया है। इसे कुशोंपर रख देता हूँ। तुम सब लोग स्नान और मंगल-कर्म (स्वस्ति-वाचन आदि) करके इस अमृतका पान करो। अमृतके लिये भेजते समय तुमने यहाँ बैठकर मुझसे जो बातें कही थीं, उनके अनुसार आजसे मेरी ये माता दासीपनसे मुक्त हो जाये; क्योंकि तुमने मेरे लिये जो काम बताया था, उसे मैंने पूर्ण कर दिया है”
śakra uvāca | sasnātā maṅgala-saṁyuktās tataḥ prāśnīta pannagāḥ | bhavadbhir idam āsīnair yad uktaṁ tad bhagavaś ca tadā |
„Nachdem ihr gebadet und die glückverheißenden Riten vollzogen habt, trinkt, o Schlangen. Ich habe euch diesen Nektar gebracht und werde ihn auf kuśa-Gras niederlegen. Wenn ihr euch durch Bad und Segensworte gereinigt habt, nehmt ihn zu euch. Und gemäß dem, was ihr, hier sitzend, zu mir gesprochen habt, als ihr mich nach dem Nektar sandtet, soll meine Mutter von heute an aus der Knechtschaft entlassen sein, denn ich habe die Aufgabe vollendet, die ihr mir aufgetragen habt.“
शक्र उवाच
The verse highlights ethical reciprocity and fidelity to one’s word: a task undertaken in exchange for a promise should be completed, and the promised benefit—here, the mother’s release from servitude—should be honored. It also underscores ritual discipline (bathing and auspicious rites) before receiving a sacred, powerful substance.
Indra (Śakra) addresses the serpents after bringing them amṛta. He instructs them to bathe and perform auspicious rites, then drink the nectar placed on kuśa grass. He also invokes their earlier agreement: since he has fulfilled the mission, his mother should now be freed from bondage.