Shloka 23
Garuḍa–Śakra Saṃvāda and the Retrieval of Amṛta (गरुड–शक्र संवादः अमृत-अपहरण-प्रसङ्गः)
नतां वध्री परिणहेच्छतचर्मा महातनुभ् | शाखिनो महतीं शाखां यां प्रगृह्दा ययौ खग:,गरुड वटवृक्षकी जिस विशाल शाखाको चोंचमें लेकर जा रहे थे, वह इतनी मोटी थी कि सौ पशुओंके चमड़ोंसे बनायी हुई रस्सी भी उसे लपेट नहीं सकती थी
natāṃ vadhryā pariṇahec chata-carmā mahā-tanuḥ | śākhino mahatīṃ śākhāṃ yāṃ pragṛhya yayau khagaḥ ||
Der mächtigleibige Garuḍa flog davon, nachdem er einen gewaltigen Baumzweig fest gepackt hatte. Der Zweig war so dick, dass selbst ein Seil aus den Häuten von hundert Tieren ihn nicht hätte umschlingen können.
कश्यप उवाच
Educational Q&A
The verse highlights immense capability (strength and resolve) and suggests an ethical frame: extraordinary power is meaningful when directed toward a rightful aim and tempered by discernment rather than mere display.
Kaśyapa describes a mighty bird (understood as Garuḍa in context) flying away while gripping an enormous tree-branch—so thick that even a rope made from a hundred hides could not wrap around it—emphasizing the bird’s superhuman strength.